लॉकडाऊनमुळे ग्रामीणभागात 'एक दुजे के लिय' चित्रपटाची पुनर्वत्ती

सकाळ वृत्तसेवा (यिनबझ)
Thursday, 24 September 2020
  • आताची तरूण पिढी सरारस आपल्याला प्रेमात पडताना दिसते. पूर्वी मुलांना प्रेम हे महाविद्यालयात गेल्यावर होत होते.
  • परंतु आता तर शाळेतल्या मुलांना एकमेकांवर प्रेम होते ते सुध्दा एकमेकांना आयुष्यभर साथ देण्याच्या आनाभाका घेतात.
  • पण खरंच प्रेम करणं एवढं सोप असत का? या गोष्टी फक्त शहरात नाही दिसून येत तर हे प्रेमाचे वेड ग्रामीण भागात सुध्दा तेवढ्याच प्रखर पणे दिसून येते आहे.

आताची तरूण पिढी सरारस आपल्याला प्रेमात पडताना दिसते. पूर्वी मुलांना प्रेम हे महाविद्यालयात गेल्यावर होत होते. परंतु आता तर शाळेतल्या मुलांना एकमेकांवर प्रेम होते ते सुध्दा एकमेकांना आयुष्यभर साथ देण्याच्या आनाभाका घेतात. पण खरंच प्रेम करणं एवढं सोप असत का? या गोष्टी फक्त शहरात नाही दिसून येत तर हे प्रेमाचे वेड ग्रामीण भागात सुध्दा तेवढ्याच प्रखर पणे दिसून येते आहे. दहावीत शिकणारी एक मुलगी तारुण्याची फुले अजून उमलायची होती; परंतु गेल्या आठवड्यात तिचा मृतदेह गावालगतच्या शिवारात लिंबाच्या झाडाला लटकलेला आढळलेला. याच झाडावर आणखी एका तरुणाचा मृतदेह लोंबकळत होता. त्याचंही शिक्षण केवळ बारावीपर्यंत झालेले. गावात खालची मान वर न करणारी ही कोवळी पोर थेट मान लटकवत गेली. मोहोळ तालुक्यातील नरखेडच्या या घटनेने सोलापूर जिल्हा हळहळला. 

तिसऱ्या दिवशी याच तालुक्यातील सोहाळे गावात आणखी दोन मृतदेह आढळले. तिथे पण तसेच प्रकरण घडले होते. गावाबाहेरच्या वस्तीतील एका पत्राशेडमध्ये एकाच दोरीने एका युगुलाने गळफास घेतला. ती विशीतली, तो पंचविशीतला आता मात्र पश्चिम महाराष्ट्र हादरला. नवी पिढी कळवळली, जुनी पिढी भूतकाळात गढून गेली. त्यांना पस्तीस-चाळीस वर्षांपूर्वीचा ‘एक दुजे के लिये’ चित्रपट आठवला. ‘आपण एकत्र जगू शकत नाही, तर मग एकत्र मरू तरी शकतो,’ हा त्यातला क्लायमॅक्स अनेक प्रेमींचे आयुष्य उद्ध्वस्त करून गेला. अनेक युगुलांनी त्यावेळी आत्महत्या केली. पण तो काळ वेगळा होता, आता परिस्थिती पूर्णपणे वेगळी आहे. चाळीस वर्षांपूर्वी जात, पात, धर्म, प्रांत इतर भाषा यांचा समाजावर प्रचंड पगडा होता. ग्लोबलायझेशनमध्ये सारेच एका पातळीवर आलेले असे म्हणतो आपण; पण प्रत्यक्षात हे भेदाभेद अधिक पक्केच झालेले असावेत की, काय, असे सगळे चित्र निर्माण झाले आहे.

सोशल मीडियाच्या काळात व्यक्त होण्यासाठी अनेक साधनं तंत्रज्ञानाने आपल्या हातात दिलेली असतानाही ‘केवळ आपलं प्रेम कुटुंबाला रुचेल का?’ या भयग्रस्त जाणीवेपोटी दोन युगुलांनी स्वत:चा जीव गमावला, हे वास्तव विषण्ण करणारे खरंच! यांचे लटकणारे मृतदेह जेव्हा खाली उतरविले गेले, तेव्हा संबंधितांचा टाहो हृदय पिळवटून टाकणारा होता. घरची मंडळी म्हणत होती, ‘आम्हाला अगोदरच विश्वासात घेतले असते तर आम्ही थोडंच नाही म्हणालो असतो?’

या दोन्ही घटनांची जास्त खोलात जाऊन चौकशी केली, तेव्हा एक साम्य लक्षात आले. ‘लॉकडाऊन’ मुळे शहरातले रोजगार गमावून बसलेले दोन्ही प्रियकर आपापल्या गावी आले होते. नोकरीची शाश्वती गमाविल्यानं दोन्ही तरुणांच्या डोळ्यासमोर अंध:कार ! त्यात गेल्या सहा महिन्यांपासून घरातली मंडळी अधिकाधिक वेळ घरातच. भेटीसाठी मनसोक्त वेळ मिळेना. मोबाइलवर मुक्तपणे बोलण्यासही बंधने आली. यातूनच भविष्यातली स्वप्न डळमळीत झाल्याचे पाहून त्यांनी वर्तमानात ‘दोरीचा आधार’ घेतला.

‘लॉकडाऊन’चा हा नवा ‘इफेक्ट’ गावोगावी प्रकर्षाने जाणवू लागला आहे. घरात कायमची वर्दळ वाढली. बाहेर फिरण्याचे स्वातंत्र्य हरपले. बंद दाराआडच्या या घुसमटीचे अनेक चेहरे आता समोर येऊ लागले आहेत. घरातून पळून जाणाऱ्या तरुणींच्या संख्येत वाढ झाल्याची आकडेवारी देखील हाती आली आहे. यात ही  धक्कादायक गोष्ट म्हणजे अल्पवयीन मुलींचे प्रमाण सर्वाधिक आहे.

अहमदनगर जिल्ह्यात हा आकडा तीनशे पर्यंत पोहोचलाय, तर नाशिक जिल्ह्यात पन्नास एवढा आहे. सध्या मार्च महिन्यापासून शाळा-महाविद्याल बंद आहेत. खाजगी क्लासेस आता ऑनलाइन पध्दतीने घेतले जात आहेत. त्यात पुन्हा बाहेर भेटण्याची ठरलेली सारीच ठिकाणे कुलूपबंद झाली आहेत. मग यात सिनेमागृह- उद्यान देखील बंद आहेत. तसेच हॉटेल्स-ज्यूस बारची अवस्थाही तशीच आहे. घरात सर्वांसमोर व्हिडिओ कॉलिंग करणे ही मुश्कील आहे. यामुळे घरच्या भिंतीचे अन् भीतीचे बंधन झुगारून मुली आपला असा वेगळा मार्ग शोधू लागल्या आहेत असे म्हणावे का? मंद्रुप गावातला किस्सा तर अधिक धक्कादायक आहे. एका शेतगड्याची पंधरा वर्षांची पोरगी गावातल्या पोरासोबत पळून गेली. आई-वडील पोलीस ठाण्यात धावले. मुलाला अटक होणार म्हणताच ती पोरगी स्वत:हून ठाण्यात हजर झाली आणि म्हणाली की, ‘मी आजीकडे स्वखुशीने गेले होते,’ असा खोटा जबाब देऊ लागली. या वयातला हा धाडसीपणा पाहून अधिकारीही चाट पडले; पण आजीने हात वर करताच पोरासह त्याच्या कुटुंबाचीही उचलबांगडी झाली.

सोशल मीडियामुळे काळ कुठल्या कुठे धावतो. जळगावची एक विवाहिता फेसबुकवरचा फोटो पाहून उत्तर प्रदेशातल्या तरुणाच्या प्रेमात पडते. घरदार विसरून ती थेट नेपाळच्या सीमेपर्यंत पोहोचते. पतीला घटस्फोटही द्यायला तयार होते. दुसरीकडे लातूरचा एक तरुण सोशल मीडियावर ओळख झालेल्या एका तरुणीला भेटण्यासाठी थेट पाकिस्तान सीमेवर जातो. या साऱ्या घटना अस्वस्थ करणाऱ्या तर आहेतच; पण शोधू गेलं तर त्या सगळ्यात जे एक नाते सापडते, ते या विचित्र काळाचा उलगडा थोड्या विचित्र पद्धतीने करू पाहाते आहे.

Become YINBuzz contributor. Write your stories, publish your photos and videos using Sakal Samvad App (*YINBuzz.com हा तरूणाईसाठीचा खुला डिजिटल फोरम आहे. इथे प्रसिद्ध झालेल्या मतांशी वेबसाईटचे व्यवस्थापन सहमत असेलच; असे नाही.)

Download Samvad App

Related News