कविता

शब्द ही संपले माझे परी तुला न मी कळले, नकोच शब्द आता  भावनेत तू समजुन घे... उलगडले सारे बंध मी मोकळी कधीच झाले रे, तुलाच ना कळले माझ्या भावनेचे अर्थ सारे ते...
अडखत अडखत बोललो जरी शब्दांना हवी होती धार म्याळ स्वभावाची तू परी  सांगायला उशीर केलास फार. बोलू कसे तुला मी सुचले नाही तेव्हा मला शब्द मला तो नवखा होता भावले...
स्वप्नातही कधी पाहिलं नव्हतं की भेटेल असं आयुष्य जगायला, स्वत:चीच लेकरं कमी पडणार नाहीत , आम्हाला घराबाहेर काढायला..! लहानपणी यांचे हट्ट सगळे पुरविले, पण आता मात्र...
पावसाचे थेंब गालावर पडताच तुझी आठवण येऊन मन चिंब भिजते आणि हातातील भाजीची पिशवी पाहताच पाऊले भरभर टाकुन घराकडे वळते. मधुर गीते कानावर पडताच तुझा स्पर्श जाणवतो...
पाऊस भीतीचा कोसळतो रात्र अंधारी अशा एकांती चिंब भिजून अंगा भिडतो दुःख जगाचे नभी साठवून  रात्रंदिन का हा रडतो पाऊस भीतीचा कोसळतो वीज कडाडता घनी अंबरी बिलगून तुझा...
आठवतंय मला खूप लहान होतास तू तेंव्हा शाळेत जाताना तुझं दप्तर तुलाच घ्यायला लावत असे मी स्वतःचं ओझं स्वतःचं उचलण्याची सवय लागावी म्हणून काही वर्ष अभ्यास घेतल्यानंतर...