कविता

जेव्हा दगडं भांडतात आपापसात तेव्हा श्रध्देचे दांडके मोडतात कडाकडा सामाजीकरणाची बुरुजं ढासळतात पायरी दर पायरी गच्छंती होते धर्माची कर्माची विलयास जातो धाक तेव्हा...
झाडं.... मुकी बिचारी... फक्त दुसऱ्याच्या उपयोगी यायचं इतकंच काय ते त्यांना माहीत... आपण हवं तेव्हा त्यांना वापरून घ्यायचं हवं तेव्हा त्यांना तोडून टाकायचं.. ते...
कच-याच्या ढिगा-यांखाली गुदमरलेली शहरं  नी पैशांच्या ओझ्याखाली दबलेली माणसं पाहिली की बापू मला तुमच्या स्वप्नातील भारताची येते आठवण तुम्ही म्हणालात खेड्यांकडे चला...
धर्म जाती ठेवा बाजूला माणूसकीचा धर्म पाळा पूर ग्रस्ताच्या पुनरवसनाला सा-यानी हात द्या मदतीला धर्म जात सारे सोडा पाण्याला देवाचे मंदिरही शरण गेले पुराला जो नाही...
ढगावरती भरली  चांदण्याची शाळा, सुटबुट घालून ऐटीत  सर्वजण झाली गोळा चांदोबा मामा आले वर्गात  हातात घेऊन छडी,  गप्प बसा मुंलानो  आता उघडा...
विजेचा कडकडाट  जोरदार पाऊस अंगणात  कागदाच्या होड्या सोडू  चला दोस्त हो डबक्यात  पाटीवर दप्तराचं ओझं  भिजत जाऊ शाळेत  ड्रेस भिजला शाळेचा...